Evren & 12 Eylül  
 
 
Nasıl da bakıyor ruhsuz, izansız
Gözünde feri yok, dizi dermansız
Dilerim gidersin amel imansız
Toprak bile seni almasın Evren.
 
Nice fidanları, gonca gülleri
Nazenin bedenler, nazik elleri
Damlarda çürüttün has bedenleri
Mazlum ahı sende kalmasın Evren.
 
Güya yıldızı bol ordu paşası
Bize zulmün, conilerin maşası
Sırtından inmesin Hakkın sopası
Ahirette yüzün gülmesin Evren.
 
Devran dedikleri bu olsa gerek
Kimsede ah kalmaz bilmeniz gerek
Nice ocakları yıktın bilerek
Senin de ocağın tütmesin Evren.
 
İnanırım elbet beddua olmaz
İnsanım ne deyim, hatasız olmaz
Her gün onlarca genç, yürek dayanmaz
Senden sonra daha solmasın Evren.
 
Hikâye bu, Çingen kral olunca
Babasını asmış fırsat bulunca
Azrail göğsüne basıp konunca
Kolaylıkla canın almasın Evren.
 
Ersin, Tümer, Şahinkaya, Celasun
Onlar ile cehennemde kalasın
Bizden uzak şeytanından bulasın
Adın sanın batsın, kalmasın Evren.
 
Yeter ey Mustafa dinsin bu acı
Kahrolsun darbeci, yok olsun tacı
Hangi mahlûk taşır böyle utancı
Sürünüp yaşasın, ölmesin Evren.
 
12 Eylül 2009    Çanakkale