1O TEHLİKE VE İNSAN…

 
Yok sayar canları eşyaya hayran
 “KEM BAKAR” insana “OLDUM” sanandır
 
Okur ma’nâ bilmez anladım sanır
“ÇOK AZ OKUR” hem de “GAF”ı yamandır
 
Sevmez insanları birlik istemez
“LÂF TAŞIMAK” hüner “ARA BOZAN”dır
 
Nasib değil ona hayâ ve imân
“DOĞRU”ya düşman dostu”YALAN”dır
 
İyilik görse de yoktur vefâsı
Ona yap “İYİLİK” hâli “NİSYAN”dır
 
Alın teri bilmez yoktur tasası
“İNSAN EMEĞİ”ne “ÇAMUR ATAN”dır
 
Farklı dil kullanır sözleri saçma
“EĞRİ” der “DOĞRU” der  sonra yutandır
 
Ukalalık tavrı ego yoldaşı
“BENLİK”tir sözleri “NEFS”e tapandır
 
Dilenci kılıklı haram düşkünü
El etek “RİYAKÂR” sonra kaçandır
 
Tepetaklak olur düştüm hiç demez
“KİBİR GAYYASI”nı  zafer sayandır…
 
ERENLER SÖYLEMİŞ CANDIR SÖZLERİ
YÂRAB! BU HALLERDEN KURTAR BİZLERİ…